stało się, mam 3 dziecko!

Tak, stało się. O ile można drugie nazwać pełnym dzieckiem, a nie "akustycznym kuzynem pierwszego dziecka" to tak, proszę Państwa - POP&ROLL już na półkach w sklepach! Empik, Saturn, Media Markt - zapraszam serdecznie!

Pod linkiem filmik z premiery: 

https://www.youtube.com/watch?v=9qWjtvokV2E 

Sama premiera niesamowita. Od rana dzień niósł ze sobą jakieś piękne emocje w powietrzu, byli moi przyjaciele, mój brat, śpiewałem dla Was na środku Arkadii, a Was było mnóstwo. Podpisałem setki, czy nawet tysiące płyt, zajęło mi to 3 godziny - a ręka nawet nie bolała! Czułem się strasznie zmęczony, kiedy wszyscy moi funfle, razem z menadżerem i całą moją ekipą świętowali wyjście nowego krążka, ja z opaską na oczach poszedłem spać - to niewiarygodne, serio! :) Haha… 

A więc tak…

Ogłosiliśmy dla Was również grudniową trasę koncertową. Te koncerty będą nadzwyczajne. Liczyć musi się muzyka, nie pajacowanie na scenie. Musicie umieć wszystkie teksty, będziecie mieć dużo do śpiewania! :)

Warszawo -  lecisz na pierwszy odstrzał, to właśnie w tym mieście rusza POP&ROLL TOUR!

https://www.ebilet.pl/bilety.php?id=91745 

- tutaj możecie zakupić bilety, schodzą jak świeże bułeczki, więc lepiej się śpieszyć. Nie ma możliwości kupna biletu pod wejściem, I am sorry.

Jak co roku na święta mam coś dla Was. Kilka lat temu były to długie, lub krótkie, ale tematyczne notki na photoblogu (którego w końcu odblokuję, stay tuned), w tamtym roku był to specjalny koncert na Eska TV, a w tym roku… piękna piosenka, piękny teledysk i piękni ludzie z pięknymi głosami - właśnie to mam dla Was. Pewnie widzieliście już na instagramach i facebookach, jak fajnie to wszystko wyglądało. Tak. Zostałem zaproszony przez Piotra Turka do zajebistego projektu, dograłem kilka wersów swojego wokalu razem z bratem i pojechaliśmy kręcić teledysk. Cały dzień na planie, piosenka już wychodzi każdą częścią ciała, ale ciśniemy dalej. 6 grudnia premiera, mam nadzieję, że będzie Wam się podobać i super będzie robiło zakupy w Tesco przy tej piosence… hah.

Moja płyta wylądowała na YouTube dzień przed jej premierą. Wnerwiłem się, bo jest to zwykła kradzież. Tak więc na następny dzień ja też ją załadowałem, byście legalnie mogli sobie jej odsłuchać. Nie jest to oczywiście to samo uczucie, jak trzymać jakąkolwiek płytę w ręku, ale jak ktoś nie może, nie ma pieniędzy, zbiera, cokolwiek - już może jej posłuchać. Śmieszne, bo jedyna anglojęzyczna piosenka z moich 3 płyt ma najwięcej wyświetleń! Dostaję mnóstwo wiadomości o tym, że powinienem śpiewać po angielsku, nie tylko po polsku… Hmmm, co myślicie? + Nie, nie uciekam z kraju, dementując przyszłe plotki rozsiewane przez kwiatonatorsów, ale może naprawdę lepiej to wszystko działa po angielsku? Jak sami pewnie wiecie, polski jest tragicznym językiem do śpiewania, wszystkie ś, ć, rz są udręką wszystkich wokalistów. 

Sami oceńcie:

https://www.youtube.com/watch?v=NHpgwiXwy8o

Na tę chwilę wychodzę z Weediem na spacer - zaraz przyjeżdża Głuszko, hmm… może niech ona już po prostu tutaj zamieszka? Później czas na siłownie, plecy same się nie zrobią!!! A już pod koniec listopada… robię kolejny tatuaż. Trochę większy od tego, co już mam. Trochę bardzo. Ale spokojnie, panuję nad sytuacją. Właśnie. Weediemu powstało pierwsze ucho - pod postem możecie zobaczyć zdjęcie… wygląda dość komicznie, nie powiem, ale w sumie strasznie uroczo i chciałbym, by drugie zostało takie, jakie jest. Weedy = kłapouchy, pozdro! :)

+ z nowości muzycznych musicie zobaczyć to:

https://www.youtube.com/watch?v=k4YRWT_Aldo

niby prosty pomysł, a jak podtrzymuje bliskość z fanami pokazując normalne życie w hotelach, czy na balkonie, pewnie też hotelowym… 

Zarzucam kilka zdjęć!

Fot. MICHAŁ OZDOBA

- TO ZDJĘCIE ZNALAZŁEM GDZIEŚ NA TWITTERZE, NIE ZROBIŁ TEGO HEJTER… TYLKO SAMI WY, NIE CZAJE, HAHA

45 - małe rączki znów wygrały ze światem… :)

Dzień przed wylotem stwierdziłem, że nie mogę spać w nocy, by rano wsiąść do samolotu i spokojnie sobie zasnąć, nie zważając na turbulencje i po prostu na lot, bo lotów nie lubię. Tak też zrobiłem - półprzytomny dotarłem na lotnisko, dałem się przeszukać, usiadłem przy oknie i obudziłem się w Londynie, szybka przesiadka i otworzywszy oczy, byłem już w Glasgow. Było już ciemno, więc nic nie zobaczyłem. Mieszkaliśmy w pięknym hotelu, ale widok z okna był jednym, wielkim industrialem. Mówi się, że Szkocja to nie Glasgow, czy Glasgow, to nie Szkocja. Szkocja to wszystko na około, tylko nie Glasgow. Można to było zauważyć. Szkocja jest przedstawiana jako zielony kraj z owieczkami i potworem z loch ness, a w Glasgow tego nie ma. No ale nic, ogólnie czuliśmy się w tym mieście strasznie nostalgicznie, zwłaszcza, że troszeczkę padało. Jednak jak nadszedł czas na zakupy, było już w porządku, ahhh my cebulaki.

Dzień gali, wielkie przygotowania, zakupy i nadchodzący stres - zobaczysz to, co widziałeś tylko w telewizji i zobaczysz tych, których też widziałeś tylko w telewizji. Wchodzisz, a obok Ciebie przechodzi Ariana Grande, Ozzy Osbourne, Slash, czy Enrique Iglesias. Przechodzą też tysiące ludzi, którzy organizują tę imprezę i opiekują się każdym, najmniejszym szczegółem. Tu nie może być 95% wykonanej pracy, tu musi być 150%. Usiadłem na loży ze wszystkimi największymi gwiazdami. Widziałem, jak cieszą się z wygranych statuetek, o których wiedzieli już 2 minuty wcześniej w momencie, gdy proszono ich o zajęcie miejsca na takiej jednej, wyznaczonej, białej sofie. To samo było z moją kategorią. Jak już widzieliśmy, jak Bibi Zhou (:D) siada na sofie, wszystko było wiadome. Pozostała tylko radość, że Twoja nominacja była wyświetlona na tej wielkiej, zapełnionej po brzegi hali i tyle osób mogło ją zobaczyć, w tle słysząc Tathagate.

Po wszystkim pojechaliśmy do hotelu trochę się ogarnąć i wyruszyliśmy na zamknięte after party. Na imprezie był Afrojack czy Emeli Sande, oraz dużo Polaków, którzy wygrali przelot i wejście na impreze w polskich konkursach. Było śmiesznie, leciała fajna muzyka, poznało się też kilku miłych ludzi, zostało się oblanym drinkiem, a potem nieszczęśliwie zaspało się na samolot. Spędziliśmy dodatkowy dzień w Glasgow w hotelu przy lotnisku. To był najdziwniejszy dzień ever. Po nocy, gdzie sen towarzyszył mi przez 10 minut, położyłem się spać i obudziłem się o 14 - no dobra, ale co teraz, jesteśmy daleko od centrum, a do samolotu jeszcze 6 godzin. Fuck, no to próbujesz spać, ogarniasz instagrama, pakujesz się po kilka razy, no aż w końcu czas iść na lotnisko. Tam spotykasz zajebistą ekipe znajomych, z którymi spędzasz najlepszy przelot bez senu ever. "Wszystko widzę k****", czy nasz plan o otworzeniu szampana i biegu przez cały samolot przybijając piątki ludziom z okazji wylądowania w Polsce, niestety - niezrealizowany. Ale klaskali wszyscy, standardowo, hahaha. 

Zdarzyła się też jedna, fajna historia, która zostanie w mojej głowie dość długo. Ale tylko kilka osób wie o co chodzi i niech tak zostanie.

Cały wyjazd - genialny - mimo tego, że nie lubię wylatywać z kraju, bo szybko tęsknie za tym, co mam tutaj. Rodzinę, przyjaciół i pracę. Fajnie było zobaczyć wielki świat z takiego bliska, widzieć, jak Nicki Minaj przebierają w 6 sekund i z krótkich włosów tworzą kudły sięgające do jej dużej, pięknej dupy, ale to wszystko too much for me. Jednak to co się dzieję w Polsce najzwyczajniej mi odpowiada, chociaż tak jak stwierdziliśmy w drodze powrotnej z Igorem i Grabarim, że polski showbiznes to najbardziej pojechany showbiznes ever, wolę ten. Bez sztucznej nagonki i robienia z biednej nastolatki gwiazdę w białych kozakach, a sama nie wie co się wokół niej dzieję. This is the part when… tak.

Dziękuję Wam za to, że daliście mi szansę polecieć w to miejsce i przeżyć kolejną przygodę w moim życiu. A to dopiero rok za nami… heh :) Trzymajcie się, nie wychodźcie dziś na ulicę w Warszawie, jeśli nie lubicie wybuchów i zapachu spalonej tęczy - u know what I mean. 

take care, Wasz kwiat